چابهار
شهر بندری چابهار در استان چهار فصل سیستان و بلوچستان همیشه مورد توجه مردم، چه از نظر سیاسی یا فرهنگی ،تاریخی و گردشگری بوده است. با خانه رفتینگ همراه باشید.
شهر چابهار یکی از زیباترین و خوش آب و هوا ترین شهرهای بندری ایران با طبیعتی خاص و شگفت انگیز است. در اطراف این شهر روستاهایی وجود دارد که به خوبی بازگوکننده طبیعت زیبای آن است. روستای رمین یکی از این روستاها است.
چابهار یکی از شهرهای جنوب شرقی استان سیستان و بلوچستان و تنها بندر اقیانوسی ایران است که در کرانه دریای مکران و اقیانوس هند قرار دارد. این بندر یکی از مهمترین چهارراههای کریدور شمال- جنوب بازرگانی جهانی است.
چابهار علاوه بر موقعیت بازرگانی، دارای جاذبه های فراوان تاریخی و طبیعی است. آب و هوای این شهر و پیرامون آن همیشه بهاری و معتدل است و به همین دلیل چابهار (چهار بهار) نامیده میشود.
وجه تسمیه
گمان غالب این است که نام تغییریافته چهار بهار است، چرا که این منطقه همیشه آب وهوای بهاری دارد. گمانه دیگر این است که چون در قدیم مردم به این بندر چه بار میگفتند (به معنای اینکه از مسافران میپرسیدند که چه باری دارند) پس چابهار تغییریافته «چه بار» است. چابهار در گویش محلی مردم این منطقه به کسانی گفته میشود که در اطراف چاه آب سکنی گزیدهاند. در شهر جهت تأمین آب مورد نیاز مردم در زمان قدیم از چاههایی که مردم حفر میکردند، استفاده میشد و چه به معنای چاه آب و بار به معنای پیرامون. این اصطلاح به مرور زمان با ورود غیربومیان به شهر و توسعه شهر آن به چابهار و چهار بهار تغییر یافته است.
دیدنیهای چابهار
شهر چابهار دیدنیهای تاریخی و طبیعی بسیاری دارد که در ادامه آنها را معرفی خواهیم کرد.
کوههای مینیاتوری

تالاب لیپار
این تالاب به تالاب صورتی نیز موسوم است و از مناطق زیبا و طبیعی منطقه است که با چشم اندازی فوق العاده در پانزده کیلومتری شرق چابهار در نزدیکی روستای رمین و در مسیر جاده ساحلی چابهار-گواتر قرار گرفته است.
مسجد جامع دزک

موزه محلی چابهار
ساختمان قدیمی فرمانداری این شهرستان که از دوران قاجار به جا مانده، اکنون موزه محلی چابهار است.
غارهای بان مسیتی

قلعه پیروز گت

این دژ بر فراز تپهای در میانه دره تیس واقع است. بلندی تپه از ارتفاع ۲ رشته کوه پیرامون تپه بیشتر نمیباشد. آثاری از برجها در ضلع شمالی و جنوبی دیده میشود.
درخت مکرزن
درخت مکرزن که به انجیر معابد، لور و انجیر هندی نیز معروف است، نام درختی معروف در شهرهای چابهار و نیک شهر است.
این درخت از جاذبههای گردشگری این ۲ شهر به شمار میآید. اصل این گیاه از هند شرقی و دارای برگهای پهن است و شاخههای آن به پایین سرازیر میشود و در لای شنها ریشه میدواند.
گل افشان

بالا رفتن از کوه اگر فصل بارندگی نباشد، تقریباً راحت است. در بالاترین نقطه کوه چالهای به قطر کمتر از ۱ متر و به عمق حدود ۰٫۵ متر وجود دارد که با گل پوشیده شده است. در فواصل زمانی حدود ۱ دقیقه، مقداری گل با صدای خاصی شبیه به ترکیدن ۱ حباب، از چاله خارج و به اطراف پراکنده میشود. در کنار این کوه، ۲ کوه کم ارتفاع دیگر وجود دارد که به نظر میرسد زمانی آنها نیز گل افشان بودهاند.
منطقه حفاظت شده گاندو

این رودخانه به ویژه به دلیل زیستگاه تمساح ایرانی اهمیت توریستی فراوان دارد.
این رودخانه آبهای مناطق وسیعی از صفحات جنوبی شهرستان ایرانشهر (بخشهای سرباز، بمپور، راسک) و شهرستان چابهار (بخشهای دشت یاری قصر قند) را جمع آوری کرده و به دریای عمان سرازیر میکند.
مسجد جامع تیس

بندر گواتر
در منتهی الیه جنوب شرقی ایران، در آخرین نقطه مرزی شهرستان و تماس با مرز پاکستان بندری کوچک و قدیمی اما زرخیز به نام «گواتر» قرار گرفته است. گواتر، تکه کوچکی از محدوده سیستان و بلوچستان واقع در منتهی الیه جنوب شرقی سرزمین زرخیز ایران اسلامی، چون گوهر بهشتی در ساحل دریای عمان می درخشد.
گواتر به واسطه قرار گرفتن در مجاورت جنگل های حرا یکی از مناطق حفاظت شده محیط زیست به شمار می رود.



































کوه های مریخی حدود ۴۰ تا ۵۰ کیلومتر پس از چابهار به سمت بندرگواتر، کوههایی در سمت چپ جاده نمایان میشود که به کوههای مینیاتوری یا کوه های مریخی معروفند. وجود این کوهها با توجه به منظره کاملا متفاوتی که در سمت راست جاده و رو بهسوی دریا وجود دارد، باعث میشود تا یکی از زیباترین جادهها و مناظر طبیعی استان سیستان و بلوچستان بهوجود آید که به دلیل عدم معرفی، کمتر مورد بازدید قرار گرفتهاند. این کوهها که از منحصربهفردترین کوههای ایران است، به ثبت و حفاظت محیط زیست نیز در نیامدهاند تا لااقل از این طریق نامش در فهرست مناظر زیبا و بینظیر ایران بهجا گذاشته شود.
کوه های مریخی مناظری از کوههای کره ماه را برای انسان تداعی میکنند و جنس رسوبی آنها و همچنین فرسایش خاص کوهها موجب ایجاد شیارها و تراشهای زیبایی شده است که گویی نقاشی ماهر آنها را به تصویر کشیده است. این کوهها که چاک چاک هستند و شکلهای نامانوس دارند و فاقد پوشش گیاهی هستند و به خاطر غیرعادی بودنشان، در سالهای اخیر و در میان گردشگران، به کوه های مریخی شهرت یافتهاند، نمونههای بدبوم (بدلند)هستند که پدیده بومشناختی ویژهای است.
رنگ تقریبا سفیدرنگ کوه (چیزی میان طوسی و سفید) با واریزههای بسیار در پای آن، وجود گرما و حرارت و شرجی هوا و رطوبت نسبتا بالا و سوی دیگر آن دریا که بهاین منظره آغوش گشوده است، مناظری رویایی و تخیلی را در ذهن بیننده پدید میآورد. همین منظره منحصربهفرد که جاده چابهار – گواتر آن را به دو نیم تقسیم کرده، باعث شده تا این جاده به یکی از زیباترین جادههای ایران تبدیل شود. یکسو کوههای مخروطی مریخی با آن رنگ خاکستری خیالانگیز و سوی دیگر دریای سبز و ماسههای اندکی سرخ با درختچههای بیابانی در کرانه آن.








